ฟ้องศาล พิพากษา

แม่ม่ายสามีตาย ผู้หนึ่งมาฟ้องร้องนัสรูดินที่ศาลว่า "ได้โปรดเถิดเนื่องจากข้าเป็นคนจนไม่มีเงินมากพอ แต่ลูกชายของข้าชอบกินน้ำตาลที่สุด จึงต้องกินทีละมาก ๆ ทำให้ข้าขัดสนไม่สามารถหาเงินพอมาเลี้ยงชีพได้ จึงขอให้ท่านนัสรูดิน สั่งห้ามไม่ให้ลูกชายของข้ากินน้ำตาล เพราะว่าข้าเองก็ไม่อาจ ใช้กำลังบังคับเขาไม่ให้กินน้ำตาลได้

"หญิงเอ๋ยปัญหานี้ไม่ง่ายเลย ในอีก 7 วัน มาดูคำตัดสินของข้า ข้าขอวินิจฉัยเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วนถ่องแท้เสียก่อน"

อีก 7 วันต่อมา หญิงม่ายผู้นั้นก็มาที่ศาลอีก เมื่อพบกัน นัสรูดินก็กล่าวว่า

"ข้าขอโทษ เจ้านัก เนื่องจากคดีนี้มี เลศนัย ที่วกวน สับสนมาก ข้าจึงขอเลื่อนคดี ไปอีก 7 วัน"

คดีนี้จึงมีการเลื่อนคดีอีกสองสามครั้ง จนในที่สุดผู้พิพากษานัสรูดินได้ประกาศว่า

"ข้าได้ข้อสรุปแล้ว ศาลจะออกคำสั่ง จงไปเรียกเด็กหนุ่มนั่นเข้ามา"

เด็กหนุ่มจึงถูกตามตัวเข้ามา ต่อหน้า นัสรูดิน ผู้พิพากษา

"เจ้าหนุ่ม ต่อไปนี้ ศาลห้ามไม่ให้เจ้ากินน้ำตาลมาก ๆ และหากจะกินก็ได้ไม่เกินวันละสองกำมือเท่านั้น" ผู้พิพากษานัสรูดินตวาด

ผู้เป็นแม่ ขอบใจนัสรูดินเป็นการใหญ่ และก่อนจะลาจากจึงได้ถามคำถาม คำหนึ่ง ล

"ข้าแต่ท่านนัสรูดิน ข้างุนงงไปหมด เหตุใดท่านจึงไม่สั่งห้าม ให้ลูกข้าไม่ให้กินน้ำตาลตั้งแต่แรก เมื่อได้รับคำฟ้อง"

"อ่อ ก็เพราะว่าข้าต้องเลิกนิสัยนั้นก่อน ตัวข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องใช้เวลานานอย่างนั้น" นัสรูดินตอบ

=================================================

ก่อนที่จะพิพากษาผู้อื่น หรือตัดสินคนอื่น ก็ควรคิด หรือ ทำก่อนว่าตนเองสามารถทำได้หรือไม่

ข้าดีกว่าแก

สุเหร่าที่นมัสการ มีกฎห้ามส่งเสียงดังหรือคุยกันระหว่างการสวดมนต์ วันหนึ่งขณะการนมัสการ นัสรูดินนั่งอยู่ท่ามกลางผู้ทรงมีความศรัทธา

มีชายผู้หนึ่ง ได้เอ่ยขึ้นอย่างไม่ตั้งใจว่า "เอ นึกไม่ออกว่า ข้าได้ดับไฟที่บ้านหรือยังหนอ"

คนที่อยู่ข้างเคียงจึงพูดว่า "แกทำลายความเงียบ ช่างรบกวนผู้อื่น จนข้าต้องเริ่มสวดใหม่ตั้งแต่ต้น"

"อ้าวแกก็เหมือนกันนั่นหล่ะ" คนที่อยู่ข้าง ๆ กล่าวต่อ

"โอ พระอาหล่า จงเจริญ" นัสรูดินกล่าวด้วยเสียงอันดังขึ้นมาท่ามกลางผู้คน
"ที่ข้าไม่ได้ทำลายความเงียบเหมือนพวกนี้"


==================================================
เป็นเรื่องปกติที่คนเราอยากแสดงตัว ว่าตนดีกว่าคนอื่น จนบางครั้งลืมไปว่า ตนเองก็ไม่ได้แตกต่างๆไปจากผู้อื่น
จงมีสติ อย่าได้คิดว่าตนดีกว่าใคร เพราะสุดท้ายก็จะถูกหัวเราะเยาะ เพราะมีคนอื่นเห็นว่าผู้นั้นก็ไม่ได้ดีกว่าใคร